چند روزی است درخواست علی کریمی برای نوشیدن آب در تمرینات تیم استیل آذین که بدون حضور تماشاگران برگزار میشود به حاشیه جدید و البته جدی فوتبال ما بدل شده است. بطوری که این بازیکن نامی و ارزشمند که از سرمایه های ملی این مرز و بوم به حساب می آید از تیمش با بدترین نوع برخود کنار گذاشته می شود و صدا و سیمایی که نام ملی را با خود به یدک میکشد چنان به این بازیکن حمله میکند و چنان علیه این بازیکن گزارش پخش میکند که گویی وی قتلی را انجام داده است یا کاری بر خلاف عرف جامعه ورزشی کرده است!
علی کریمی بازیکن محبوبی است و این محبوبیت فقط منحصر به هواداران بیشمار پرسپولیس نمیشود. این را نه فقط از نوع برخورد هوادارن فوتبال با وی بلکه پس از همین اتفاق رخ داده نیز میتوان درک کرد.
کریمی شاید عصیانگر باشد اما بدون شک بی اخلاق نیست . شاید کم حوصله باشد اما بدون شک اهل توهین نیست. کریمی در این فوتبالی که پر شده است از ریا و فساد و بی اخلاقی حاضر نیست سکوت کند و از معضلاتی که گریبانگیر فوتبال است سخن نگوید. حاضر نیست از مشکلات اردوی تیم ملی نگوید. او حاضر نیست بله قربان گوی کسی باشد و شاید به همین دلیل است که پرسپولیسی و استقلالی، سپاهانی و ابومسلمی و .. دوستش دارند. او نه فقط به واسطه تکنیک نابش بلکه بخاطر جسارت بی نظیرش است که محبوب است
محبوبیتی که شاید خیلی ها در حسرت آن باشند و شاید همین محبوبیت بیش از اندازه هست که او را در چنین وضعیتی قرار میدهد.
در طی روز های گذشته حملات بی سابقه ای از جانب بعضی از رسانه ها به کریمی شده است تا شاید بتوانند به خیال خام خود او را از ذهن هواداران محو کنند اما افسوس که نمیدانند با ظاهر دفاع از دین چه ضربه ای را به دین وارد میکنند