چند روزی است درخواست علی کریمی برای نوشیدن آب در تمرینات تیم استیل آذین که بدون حضور تماشاگران برگزار میشود به حاشیه جدید و البته جدی فوتبال ما بدل شده است. بطوری که این بازیکن نامی و ارزشمند که از سرمایه های ملی این مرز و بوم به حساب می آید از تیمش با بدترین نوع برخود کنار گذاشته می شود و صدا و سیمایی که نام ملی را با خود به یدک میکشد چنان به این بازیکن حمله میکند و چنان علیه این بازیکن گزارش پخش میکند که گویی وی قتلی را انجام داده است یا کاری بر خلاف عرف جامعه ورزشی کرده است!
علی کریمی بازیکن محبوبی است و این محبوبیت فقط منحصر به هواداران بیشمار پرسپولیس نمیشود. این را نه فقط از نوع برخورد هوادارن فوتبال با وی بلکه پس از همین اتفاق رخ داده نیز میتوان درک کرد.
کریمی شاید عصیانگر باشد اما بدون شک بی اخلاق نیست . شاید کم حوصله باشد اما بدون شک اهل توهین نیست. کریمی در این فوتبالی که پر شده است از ریا و فساد و بی اخلاقی حاضر نیست سکوت کند و از معضلاتی که گریبانگیر فوتبال است سخن نگوید. حاضر نیست از مشکلات اردوی تیم ملی نگوید. او حاضر نیست بله قربان گوی کسی باشد و شاید به همین دلیل است که پرسپولیسی و استقلالی، سپاهانی و ابومسلمی و .. دوستش دارند. او نه فقط به واسطه تکنیک نابش بلکه بخاطر جسارت بی نظیرش است که محبوب است
محبوبیتی که شاید خیلی ها در حسرت آن باشند و شاید همین محبوبیت بیش از اندازه هست که او را در چنین وضعیتی قرار میدهد.
در طی روز های گذشته حملات بی سابقه ای از جانب بعضی از رسانه ها به کریمی شده است تا شاید بتوانند به خیال خام خود او را از ذهن هواداران محو کنند اما افسوس که نمیدانند با ظاهر دفاع از دین چه ضربه ای را به دین وارد میکنند

پرسپولیس در حالی هفته چهارم مسابفات لیگ برتر را آغاز میکند که علی دایی سرمربی سرخ پوشان پایتخت در اوج مشکلاتش قرار دارد.
دعوای حقوقی وی با فدراسیون فوتبال برای گرفتن باقی مانده قرارداد زمان حضورش در تیم ملی، دعوای کلامی وی با محمد مائلی کهن و حاشیه های درون تیمی ( مانند مشکلی که شیث و حقیقی با یکدیگر دارند ) آرامش علی دایی را بهم زده است.
بدون شک این نا آرامی های ذهنی علی دایی زمینه را بیش از پیش برای برهم زدن جو تیم پر حاشیه پرسپولیس آماده خواهد کرد و تاثیرات مخربی بر روی عملکرد تیم پرسپولیس خواهد داشت.
حال علی دایی این اسطوره لجباز و گاها بد اخلاق فوتبال ایران در لحظات سرنوشت سازی قرار دارد زیرا در فصل نقل و انتقالات که بیشتر هواداران پرسپولیس در تصور این بودند که شاید حضور دایی بر روی نیمکت تیمشان باعث پیوستن خیل عظیمی از بازیکنان جوان و آینده دار ایران به پرسپولیس میشود عملا با این معضل مواجه شدند که اسم دایی فقط باعث میشود که اکثر ستاره های سال های نه چندان دور پرسپولیس سر از تیم های رقیب در آوردند!

براستی اگر دایی سرمربی پرسپولیس نبود آیا امثال مهدوی کیا، کریمی، کاظمیان، معدنچی، مبعلی و ... اینک در پرسپولیس توپ نمیزدند؟
جواب این سوال هرچه باشد فرقی ندارد زیرا حال لیگ شروع شده است و پرسپولیسی ها به این دل خوشند که پس از سالها تیمشان با نظر سرمربی شان بسته شده است و انتظار نتیجه گرفتن از این تیم با ثبات! را دارند اما آیا درگیری های بیرونی و فکری علی دایی مانع این مهم نیست؟
آیا دایی میتواند آرامش را به اردوی پرسپولیس بازگرداند؟
امیدواریم...

چه زود گذشت . چه زود این پستم یک ساله شد.
یکسال پیش ( از نوع سال قمری البته ) این مطلب رو پست کردم و حالا بازی همان حکایت در حال تکرار است. بنا بر گزارش سایتهای خبری بازهم صدای استاد شجریان ممنوع شده است و بازهم ما از شنیدن صدای استاد محرومیم
بد ندیدم که آن پست را بازهم ارسال نمایم

ماه رمضان ماه مهمی در زندگی ما ایرانی هاست. چه روزه بگیریم و چه روزه نگیریم این ماه در زندگی ما تاثیر خاص و بسزایی دارد. بی شک می توان گفت کسی نیست در این سرزمین که از آمدن ماه رمضان خبر نداشته باشد.
از تعطیلی نصفه و نیمه رستوران ها و مراکز غذایی تا شلوغ شدن خیابان ها در دقایق منتهی به اذان مغرب و از ساخت و پخش سریال های مناسبتی از صدا و سیما تا ادعیه این ماه که هر روز در تمامی روزنامه ها منتشر می شود می توان بوی ماه رمضان را حس کرد.

اما لحظات ما قبل افطار امسال یه جورایی مثل همیشه نیست. اون حسی که باید در انسان روزه دار ایجاد کند را نمی تواند به وجود بیارود. البته این بر می گردد به مساله ساده ایی به نام عدم پخش دعای ربنای استاد شجریان!
حس و حال و هوای نوستالوژیکی که این صدا و ملودی برای ما ایرانیان دارد بدون شک غیر قابل توصیف است. بیشتر ما ایرانیان وقتی این دعا را با صدای استاد می شنویم ناخداگاه به یاد ماه رمضان و سفره افطار میافتیم!

اما امسال متاسفانه رسانه به اصطلاح ملی و در واقع میلی ما به علت مخالفت با شخص استاد ما را از شنیدن این صدای گرم و دلنشین محروم کرده است! رسانه ایی که به واقع باید حامی ملتش باشد و باید حتی اگر شخص استاد هم درخواست عدم پخش ربنای خویش را داشت با وی مذاکره می کرد تا میلیون ها روزه دار را راضی و خشنود نگاه دارد در حالی که بارها استاد تاکید کرده است که این دعا برای ملت خوانده شده است و ربطی به مناقشه و دعوایش با صدا و سیما ندارد این صدا را از ملت می گیرد تا صدای خس و خاشاک به گوش ملت خص و خاشاک نرسد!

شاید هیچ وقت فکر نمی کردیم روزی برای شنیدن صدای شجریان که سبکش دلخواه خیلی از بچه های نسل ما نیست باید روی به اینترنت و دانلود ربنایش بیاوریم تا شاید بتوانیم با گوش دادن آن، حس و حال لحظات ملکوتی اذان مغرب های سنوات گذشته را زنده کنیم!